Metoda Elektromagnetyczna w domenie czasu (TEM)
Metoda TEM (Transient Electromagnetics) wykorzystuje zjawiska elektromagnetyczne do bezdotykowego sondowania oporności podłoża z dużym zasięgiem głębokości . W pomiarach TEM rozkłada się na powierzchni ziemi pętlę z przewodu jako nadajnik oraz używa jednej lub dwóch cewek odbiorczych – dzięki temu nie ma potrzeby bezpośredniego kontaktu z gruntem (elektrod) i po zakończeniu pomiarów nie pozostają w terenie żadne trwałe ślady . W nadajniku płynie impulsowy prąd, który indukuje w ziemi prądy wirowe; po jego wyłączeniu mierzy się w odbiorniku zanikanie pola magnetycznego wywołane tymi prądami. Procedura pomiarowa TEM jest bardzo wydajna: przy użyciu kwadratowej pętli nadawczej o boku ~40 m i małej cewki odbiorczej można w ciągu kilku minut uzyskać dane aż z głębokości rzędu 200–250 m (pionowy rozkład oporności) . Odpowiednia konfiguracja aparatury pozwala osiągać głębokości nawet ponad 800 m bez drastycznego wydłużenia czasu pomiaru . Metoda TEM jest szczególnie przydatna do poszukiwania wód podziemnych i złóż mineralnych, ale znajduje też zastosowanie w ogólnych badaniach geologicznych i środowiskowych (mapowanie struktur geologicznych, stref zamarzania gruntu, skażeń itp.) .
